Trip naar de Roller Touring Freunde Hannover scooterclub

Alweer een half jaar geleden plaatste de lokale scooterclub uit Hannover zijn plannen voor een interregionale scootermeeting. In februari 2003 besloot ik me in te schrijven en mee te doen. Zoals iedereen die me kent zou verwachten, begon ik weken van tevoren allerlei zaken voor te bereiden. Ik testte een reistas achterop het zadel, ik bestudeerde allerlei soorten landkaarten en beluisterde en bekeek de meest uiteenlopende weersverwachtingen op TV en Internet. Verder gooide ik de benzine- en olietank vol, laadde batterijen op van mijn telefoon, camera, scheerapparaat en palmcomputertje, vergat daarbij bijna de verjaardag van mijn vrouw en werd natuurlijk veels te vroeg wakker op de ochtend van de 19e juni....de Dag van Vertrek!

De feiten
Vertrek19 juni 2003, 08:00
Terugkomst24 juni 2003, 12:50
Totaal km1.085 km
Totaal benzineverbruik   30,1 liter
Gemidd. benzineverbruik36 km per liter
Totaal olieverbruik0.88 liter

Dag 1
Op donderdag 19 juni vertrok ik van huis rond 08:00 uur voor de eerste 230 kilometers van Monnickendam via Enkhuizen, Lelystad, Kampen, en Dedemsvaart naar Wietmarschen, een klein dorpje precies halverwege mijn huis en de uiteindelijke plaats van bestemming.
Het weer was niet slecht. Een beetje bewolking, maar tot Dedemsvaart zou het droog blijven (na 160km). Daar werd ik door een flinke bui overvallen. Verder klommen de temperaturen tot aangename 22C en de stevige westenwind deed de Elystar vliegen.



Voor de eerste keer droeg ik oordopjes gedurende de rit. Ik kan alleen maar zeggen dat ik ze zal blijven dragen gedurende elke stevige rit. Ze maken een enorm verschil, en het voordeel van de relatieve rust op de oren weegt ruimschoots op tegen het nadeel van enig ongemak: na een paar uur voelen die oorstopjes toch wel een beetje vervelend aan.

Een speciaal deel van de route wordt gevormd door de dijk Enkhuizen-Lelystad, dwars door het IJsselmeer. Soms is deze weg afgesloten bij sterke wind die zeer beslist in staat is een Elystar van de weg en in het water te blazen. Tijdens mijn rit was de weg echter gewoon open, en tientallen muggen en vliegen sloegen op mijn helmvizier te pletter. Nog interessanter waren de enorme zwermen van honderden vogels, waar je je een weg dwars doorheen moet banen. Geen van die beesten raakte me, zodat ik veilig de overkant bereikte.

(c) 2003 HeilemannWietmarschen is waar Hotel Heilemann is gelegen. Daar had ik de eerste en laatste overnachting van de reis geboekt. De kamer bleek vrij groot, voorzien van prima badkamer en TV, keurig schoon en bedoeld voor twee personen. Ruimte zat in m'n eentje, dus. Ik betaalde er EUR 33 per nacht inclusief een uitstekend ontbijtbuffet en gratis gebruik van de fitnessruimte. De Elystar kon veilig, gratis en droog worden geparkeerd in een garage naast het hotelgebouw. Het enige nadeel van dit hotel is, dat het volkomen verlaten ligt in het landschap. Ideaal voor fietsers die willen rondrijden, maar niks voor scooterrijders die graag wat willen rondwandelen in het stadje.

Dit hotel was bovendien de plek waar ik per e-mail had afgesproken met Urs Werffeli, een Elystar-rijder uit Mühlheim/Ruhr in Duitsland, zo'n 160km van Wietmarschen vandaan. Hij las online van mijn Hannover-plannen, en mailde me. We spraken af samen naar Hannover te rijden vanuit dit hotel op vrijdag. "Wie als laatste in Wietmarschen aankomt betaalt het eerste biertje", mailde Urs dapper.
Hij verloor...maar slechts met een half uurtje verschil. We hadden geen aankomsttijd afgesproken, maar kwamen toch ongeveer tegelijk aan. Voordat we naar de naburige Gasthof gingen om die biertjes te nuttigen bekeken we een tijdje elkaar's Elystars, die inmiddels veilig in de garage stonden. Vooral de extra spiegels van Urs vielen op. Die kocht hij bij een autoaccessoires-winkel voor 6 euro per stuk, waardoor hij nu een perfecte oplossing heeft voor het probleem dat de normale spiegels slechts de ellebogen van de berijder laten zien. Verder heeft hij ook voetplaten op zijn rode Elystar.

Dag 2
Op vrijdag 20 juni was het weer mooi en kalm. Half bewolkt, 20 graden en een rustige westenwind.
Ontbijt om half acht in de prachtige "Frühstücksraum" van Heilemann's Hotel. Broodjes, allerlei soorten ham en worst, kaassoorten, jam, cornflakes en soortgelijk grut, roerei, koffie en sappen, noem het maar en het was er. Bovendien hadden ze er geen enkel bezwaar tegen dat ik nog een broodje extra smeerde voor onderweg.

Rond half negen vertrokken we richting Hannover. De wind in de rug zorgde ervoor dat we de 231km (Lingen, Diepholz, Sulingen, Nienburg, Mellendorf, Burgwedel-Engensen) in slechts 4 uur en 50 minuten konden afleggen. Al snel merkten we dat Urs' scooter iets sneller was bij het optrekken, terwijl de mijne zo'n 5-10km/h sneller was op de top. Die verschillen maakten de rit er niet langzamer op, en eigenlijk verliep de tocht naar Hannover heel plezierig. We namen een pauze van 10 minuten in Ankum (waar een schoon openbaar toilet te vinden was naast het busstation), Freistadt (daar zagen we een stal met Bratwurst en Frites langs de kant van de weg...tijd voor lunch) en Schwarmstedt.



Plotseling, terwijl we langsscheurden, zagen we een terrein met wat tenten en een groep scooters rechts langs de weg, maar omdat Engensen nog maar zo'n 10 kilometer verderop was, scheurden we door. Pas bij het volgende stoplicht realiseerden we ons, dat we zojuist de verzamelplaats van de scootermeeting voorbijgegaan waren.

(c) 2003 VogesKort daarna bereikten we het dorp Engensen. Ons verblijf voor de komende drie dagen was het Gasthaus Voges, een eenvoudig maar prettig pension, of Bed & Breakfast. Voor 26 euro per nacht per persoon hadden we elk een grote slaapkamer (in de mijne plaatsten ze zelfs op mijn verzoek een bed zonder plank aan het voeteneind), een meer dan royaal ontbijt, maar moesten wel 1 badkamer op de gang delen. Het echtpaar Voges ruimde vervolgens de schuur in de achtertuin leeg, zodat we onze scooters daar veilig konden parkeren.

Een uur later waren we klaar om terug te gaan naar de plek waar de meeting werd gehouden. Het was nu drie uur 's middags en langzaamaan kwamen ze binnen: scooterrijders uit de hele noordelijke helft van Duitsland. Verreweg de meesten van hen waren eigenaar van een grote motorscooter, zoals Burgmans 400 en 650, Yamaha T-Max en Piaggio X9-500. Verder waren er ook veel 125cc scooters (Suzuki, Peugeot, Yamaha, Kymco) en zelfs enkele oldtimers, zoals een paar Helixen en een oude Simson Schwalbe, een 50cc scooter met een handgeschakelde 4-versnellingsbak, parkeerlichten en een voetrem uit de voormalige DDR. Zulke scooters mogen 60km/h omdat de oude DDR-wetgeving voor hen nog geldig is, terwijl normale scooters op 45km/h begrensd moeten zijn, net als in Nederland.

Gedurende de rest van de dag bleek wel, dat de organisatoren geen evenementen op vrijdag hadden gepland. Zij dachten dat de deelnemers het wel mooi zouden vinden om gewoon hun tent op te zetten, en te genieten van bier, muziek en gezellige gesprekken. Dat was niet helemaal wat ik in gedachten had bij een driedaags scooterweekend, maar toch bleven we een paar uurtjes hangen om kennis te maken met de deelnemers, wat scooters te bekijken, en nog een Bratwurst naar binnen te kieperen. Dan was het tijd om weer terug te tuffen naar Engensen. Een korte wandeling door het dorp en nog een biertje in Voges B&B rondden de dag af.

Dag 3
Deze dag, zaterdag 21 juni, was bedoeld als de grote dag! De organisatoren hadden een "demo-rit" door de stad Hannover aangekondigd. Klonk als iets om naar uit te zien.
Na een goed ontbijt reden we de 11 kilometer naar de meetingplaats in de buurt van Bissendorf. Toen we daar aankwamen kropen de eerste scootervrienden voorzichtig uit hun tenten, daarbij de lange duur van de voorgaande avond duidelijk verradend.
De voorzitter van de Rollertouringclub liet me op een vel papier de tekst zien die tijdens de rit zou worden uitgestrooid over de omstanders. Daarop stonden wat eisen, zoals herstel van beschadigd asfalt in de straten, meer tolerantie voor scooters in het verkeer en versoepeling van de rijbewijsregels, zodat autorijders ook lichte 125cc scooters mogen rijden zonder extra examen. Kennelijk was de rit niet alleen als demo bedoeld, maar ook als protestmars.

Rond half twaalf vertrokken iets meer dan 50 scooterrijders van de meetingplek. Het weer was opnieuw goed, hoewel het er even naar uitzag dat we wat regen zouden krijgen. In konvooi reden we met een vaart van 50-60km/h naar een grote parkeerplaats in Hannover, waar we samen met allerlei andere scooter- en motorrijders zouden verzamelen voor de demo-rit. Dit reisje naar Hannover was zo'n 30 kilometer en het kostte ons zo'n 40 minuten om er te komen. Toen we aankwamen stonden er al zo'n 50 scooterrijders op ons te wachten. Ook stonden er al motorpolitiemannen, die ons veilig door de stad zouden begeleiden.
Toen we even over enen vertrokken waren er zo'n 120 scooteraars en 30 motorrijders! Gedurende de tocht van 45 minuten dwars door de stad sloten zich nog verschillende scooteraars bij ons aan, waardoor het konvooi een lengte van meer dan een kilometer bereikte. Ik denk dat niet iedereen langs de weg heeft geweten waar het bij deze rit om ging (en ik geloof er geen fluit van dat de protestbedoelingen aangekomen zijn), maar het was beslist erg leuk om aan zoiets eens mee te doen. Motorpolitie scheurde voortdurend langs de scootermeute om vooraan de kruisingen af te zetten en ons doorgang te verlenen. En wij maar toeteren. Dit was echt leuk!

Om ongeveer 14:15 uur reden we in kleine groepjes terug naar het tentenkamp, en daar aangekomen deden de muziektent en de biertent al snel goede zaken. De gemoedelijke sfeer werd door Jürgen Neumann, de clubvoorzitter, rond 17:00 uur gebruikt om een speech te houden en wat prijzen te verlenen. Er waren bekers voor de jongste (15 jaar) en oudste (73 jaar) deelnemers, voor de scooters met de hoogste en laagste kilometerstand, en voor degenen die het verst moest reizen om hier te komen (de scooteraars uit Monnickendam en Mühlheim!).

Om 19:00 uur hadden we er wel genoeg van, en reden terug naar Engensen.

Omdat we niet voortdurend op Bratwursten wilden teren, gingen we op zoek naar een fatsoenlijk diner. Op vijf minuten lopen van ons pension vonden we een fantastisch lokaal dorpsrestaurant waar je lokale specialiteiten kon krijgen. Natuurlijk hadden ze een uitgebreide aspergekaart. Maar ik koos de 'Heidschnucken Braten', gebraden heideschaap voor EUR 12,20...een belachelijk lage prijs vergeleken met tegenwoordige Amsterdamse restaurants. Alleen....hoe krijg ik het nu voor elkaar de heerlijke smaak en geur via deze multimediale website over te brengen?
Na nog een wandeling door het dorp, na het eten, was ook deze derde dag voorbij.

Dag 4
Drie feestelijke dagen....dat was wat de organisatoren beloofden. Maar feitelijk was deze zondag, de 22e juni, gewoon voor iedereen de vertrekochtend. Urs had dat al van tevoren goed ingeschat, en vertrok dan ook om 10:00 uur om terug te gaan naar huis in Mühlheim. Hij durfde het zelfs aan deze keer de 360km in 1 dag af te leggen. Op een 50cc scooter is dat een behoorlijke reis, zeker gezien de tegenwind die opstak. Harder dan 65km/h zou hij zeker niet kunnen gaan, en de temperaturen stegen ook nog eens naar benauwde 28 graden.
Omdat ik hotelkamers lang van tevoren had geboekt, en die niet wilde wijzigen, besloot ik er het beste van te maken. Ik hing nog wat rond op het terrein en zag de anderen hun tenten opbreken en vertrekken. Rond het middaguur besloot ik ook de organisatoren gedag te zeggen. De rest van de dag genoot ik van een paar korte zelfstandige ritten door de omgeving, keek ik wat TV op mijn kamer en at ik nog eens lekker in het restaurant van gisteren.
Urs bereikte zijn woonplaats veilig na 8¾ uur scooterrijden.

Dag 5
Maandag 23 juni. Ontbijt om 8:00 uur en vervolgens naar Wietmarschen vertrokken om 8:45 uur. De weersvooruitzichten waren de avond ervoor nog beroerd: er werden onweersbuien voorspeld. Tot mijn grote opluchting had ik onderweg maar een klein regenbuitje, en bleef het verder droog en zeker niet onaangenaam.

Scooterrijden in Duitsland is heel anders dan in Nederland. In ons landje moeten 50cc scooters buiten de bebouwde kom vrijwel overal het bromfietspad gebruiken. Er is geen sprake van dat scooteraars op de Provinciale Wegen mogen rijden. Bovendien zijn er maximumsnelheden voor scooters, namelijk 30km/h binnen de bebouwde kom, en 40km/h daarbuiten.

In Duitsland worden 50cc scooters over het algemeen gewoon als motorfietsen gezien. Scooteraars gebruiken de normale weg, ja, zelfs de "Bundesstrasse" - de grote, doorgaande provinciale wegen. De enige straten die 50cc brommers niet mogen gebruiken zijn de Kraftfahrstrasse (autowegen) en uiteraard de autosnelwegen. De meeste Bundesstrassen hebben weliswaar een smal pad langs de weg lopen, maar dat is slechts bedoeld voor voetgangers en fietsers. Staat er een bordje bij met de tekening van een brommer en daaronder "frei", dan heeft dat geen betekenis voor de scooters. Aanvankelijk dacht ik dat brommers daar wel moesten rijden, maar later hoorde ik, dat slechts de "mofa", de snorfiets, van dat pad eveneens gebruik mag maken. Binnen de bebouwde kom rijden scooters gewoon als motoren midden op de weg. Er is geen aparte maximum snelheid, dus scooters rijden vijftig en zwemmen met het overige verkeer mee, tenzij ze wettelijk op 45km/h begrensd zijn. Die begrenzingsplicht geldt voor scooters die na 1 januari 2002 zijn gebouwd. Voor die datum geldt een begrenzingsplicht tot 50km/h. Buiten de bebouwde kom rijd je op de hoofdrijbaan, aan de rechter kant. Tot mijn verrassing maken autorijders er geen potje van. Ze halen je met 100 km/h keurig op de linker weghelft in, en komt er verkeer van de andere kant, dan blijven ze netjes achter je rijden. Er is in al die dagen geen enkele auto- of truckchauffeur geweest die heeft geprobeerd zijn voertuig op 20cm afstand langs me te persen.

Aankomst in Wietmarschen: 13:45 uur, na precies vijf uur. In Hotel Heilemann verwachtte men mij al, lieten me de scooter weer netjes in de garage parkeren, en gaven me dezelfde kamer als op de heenreis. De rest van de dag belde ik een paar keer, maakte ik een wandeling naar het dorp (op 2km afstand) - een bedevaartsoord met een indrukwekkend klooster - en genoot van een heerlijke maaltijd in de herberg naast het hotel. Dit is nog zo'n gastronomische plek waar een Grillschotel met drie verschillende stukken gegrild vlees, gebakken aardappels en tzaziki slechts EUR 8,20 kost, en waar je niet meer dan EUR 2,30 betaalt voor een Irish Coffee.

Dag 6
Dinsdag 24 juni. Ontbijt om 7:00 uur en vertrek naar Monnickendam om 7:45 uur. Op deze laatste dag moest ik me een flink stuk tegen de wind in knokken. Soms, vooral als het heuvel-op ging, viel de Elystar terug naar nauwelijks 45km/h. Het was echter geen groot probleem, en om 12:50 kwam ik veilig thuis. De reis was voorbij.
De Peugeot Elystar blijkt een prima reisscooter. Betrouwbaar, laag olie- en benzineverbruik, en vooral comfortabel. Ik zou zonder problemen weer zo'n lange reis op de scooter maken, maar dan zou ik wel van tevoren goed bekijken of het programma bij het reisdoel de moeite waard is om een paar dagen te verblijven.